Spijt. Misschien wel de stomste emotie die er is. Want spijt gaat altijd over het verleden. Over dingen die gebeurd zijn, of die hadden moeten gebeuren. En hoe moeilijker het is om die misstappen te herstellen, hoe meer spijt we meestal hebben.

Vandaag in de 25-vragen-in-52-weken-serie: “Stel, mijn leven stopt vandaag. Waar zou ik, van alle dingen die ik niet gedaan heb, het meest spijt van hebben?”

Als mijn leven vandaag zou stoppen, zou ik het meest spijt hebben van mijn studententijd. Die ik wel gehad heb, gelukkig, maar die ik veel beter – en dan bedoel ik echt véééééél beter – had kunnen invullen. Had moeten invullen, misschien zelfs. Want sommige dingen kunnen prima als je 18 / 19 / … / 25 bent en (eigenlijk?) niet meer als je 30 bent. Of ouder.

Zo vind ik het bijvoorbeeld jammer dat ik nooit bij een studentenvereniging heb gezeten. Ik weet nog wel dat ik me tijdens de Intreeweek zwaar overrompeld voelde door al die studentenverenigingen die op ons aasden. Vooral vanwege mijn voornemen om niet bij een studentenvereniging te gaan. (Daar kom ik zo nog op terug.) Als ik van tevoren al wat onderzoek had gedaan, dan had ik misschien wél een leuke club gevonden.

Maar ik begon mijn studententijd met zo’n laag zelfbeeld dat ik leeftijdsgenootjes eigenlijk ‘t liefst uit de weg ging. Vandaar geen studentenvereniging, een houding van “het zal allemaal wel”, en een kamer in een studentenflat in plaats van een gedeelde woning. (Hospiteren?! Brrrrr.)

Achteraf gezien is dat onwijs sneu. Dat ik, juist in de periode dat mijn lichaam eigenlijk op haar mooist en sterkst was, die schoonheid en kracht niet zag. En dus ook niet waardeerde, of benutte. In het eerste of tweede jaar van mijn studie heb ik hulp gezocht bij de studentenpsychologen, maar dat had veel – véééééél – eerder moeten gebeuren.

(Gelukkig heb ik jaren later, in Polen, alsnog meegekregen hoe het is om een appartement te delen met leeftijdsgenootjes.)

En natuurlijk is het achteraf makkelijk praten. Wie weet waar ik spijt van gehad zou hebben als ik mijn studententijd wél ten volle benut had. Straalbezopen nachten? Vreselijke huisgenoten? Ex-vriendjes? One night stands? Een torenhoge studieschuld? Onafgemaakte studies? …?

Maar goed. De kern van deze spijt zit ‘m in dat “ten volle”. Ik vind dat ik mijn studententijd niet ten volle geleefd heb. Nog niet eens voor de helft. En daar wegen mijn diploma’s en het gebrek aan studieschuld – hoe fijn ook – totaal niet tegenop.

Waar heb jij het meest spijt van?

Twee weken geleden: “Wie inspireert mij?”
En de volgende keer: “Van welke complimenten gaan mijn ogen stralen?”


Foto: “Cornern” door Matthias Ripp, licentie CC BY 2.0

5 Comments

  1. Dat ik niet uit huis op mezelf ben gaan wonen in plaats van samenwonen. Het had me de wijsheid die ik nu heb eerder gebracht en me van een aantal dingen kunnen behoeden.
    Toch ben ik van mening dat spijt zwaar zinloos is en dat alles met een reden gebeurd. Die studentenclubs zijn niet altijd zo leuk als het lijkt, studeren kost tijd en energie allicht had je dat nodig om aan jezelf en je studie te werken. En bedenk maar zo gore keukens en badkamers zijn je nu wel bespaard gebleven.

  2. Ik had ook nog veel meer kunnen genieten van mijn studententijd.
    Ik denk dat mijn grote spijt vooral is dat ik op heel veel momenten in mijn leven te veel geleefd heb met de vraag ‘wat gaan de mensen denken’ en daardoor soms keuzes heb gemaakt die niet bij mij hoorden. Een valkuil waar ik nog steeds op moet letten.

  3. Dat is interessant om te lezen. Ik heb namelijk tijdens mijn studie ook niet alles gegaan wat de meeste studenten doen en ben daar juist heel blij mee, nog steeds. Zo leuk hoe verschillend mensen zijn. En waar ik het meest spijt van heb? Hm, genoeg. Niet geschikt voor publicatie;).

    1. Hahahaha! Nou maak je me wel nieuwsgierig hoor. 😉

      En ik denk dat ik nooit een “dertien-in-één-dozijn” student had kunnen (en willen!) zijn, maar ik heb wel héél veel mogelijkheden onbenut gelaten. :/ Studeren in het buitenland. Elke week stappen. Studentenkortingen uitbuiten. Van studie switchen omdat mijn eerste keuze niet de juiste was. Schrijven voor het universiteitsblad. Enzovoorts.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *