Met deze maand een stoepkrijtgedicht, een gevulde patisson en mijn moeder die een boxershort omhoog houdt.

Belevenissen

De eerste week van september moest ik op controle komen bij de audioloog. Die controle duurde ongeveer drie kwartier, maar ik heb er bijna een week last van gehad. Zenuwen en nachtmerries vooraf, met het toppunt (of dieptepunt?) op de dag zelf, gevolgd door twee dagen koppijn. Gelukkig viel de uitslag reuze mee, maar ik ben toch blij dat die controle “maar” één keer per jaar plaatsvindt.

De rest van de maand bevond ik me in rustiger vaarwater. Eén keer zelfs letterlijk, want ik heb een proefles zeilen gehad, op een dag dat er nauwelijks wind stond. Erg leuk om eens te proberen, maar ik voel (verrassend genoeg) niet de behoefte om daar nu serieus mee verder te gaan.

En het nieuwe (hobby)cursusseizoen bij Nieuwe Veste is begonnen! Hopelijk zien jullie het komende half jaar mijn foto’s hier steeds mooier worden, want dat zou een teken zijn dat ik veel leer bij ‘Proeven van Fotografie’.

Ook deed ik voor het eerst mee met World Cleanup Day. Dit jaar op 21 september, volgend jaar op 19 september. We kwamen onderweg vooral sigarettenpeuken tegen, maar ook vreemdere voorwerpen zoals een boxershort, een barbieschoentje en een tandenborstel. Het voelde goed om, samen met mijn moeder en de andere deelnemers, een paar straten schoon te plukken. Dus wat mij betreft doe ik volgend jaar weer mee. Jullie ook? 🙂

mijn moeder houdt een boxershort vast

Verhalen

Gelukkig is het niet altijd troep wat je op de stoep vindt.

Een stoepkrijtgedicht. "Ik wacht hier wel, even op jou, ik wacht hier nog, wel even, ik wacht hier wel, heel even op jou, even een heel, leven." van Tessa de Swart

In een andere hoek van de stad bezocht ik de vierde editie van Stortvloed, “hét spoken word, storytelling en comedy event” van Breda. Onwijs inspirerend. Jesse Laport was er ook 😀 maar ik heb de fangirl in mij onder controle kunnen houden.

En ‘Call Me By Your Name‘ staat op Netflix! Die film had ik nog niet gezien – hoe bestaat het?! – maar nu wel. Twee keer zelfs. En ik vind ‘m FANTASTISCH. Best knap voor een film met twee mannen in de hoofdrol, maar ik herken zoveel van mezelf in Elio dat het gewoon grappig is. Al had ik het ook zonder die herkenning een toffe film gevonden. Zomer, romantiek, Italië… Wat wil een mens nog meer?

Muziek

Een film krijgt van mij bonuspunten als de muziek goed is, en ‘Call Me By Your Name’ barst daarvan. Vooral het nummer ‘Love My Way’ zit al dagen in mijn hoofd. “There’s an army Armie on the dance floor…” 😉

Eten

Over “my way” gesproken: ik heb iets met eten verpakt in ander eten. Een bolletje ijs (of twee) in een hoorntje. Soep in brood. Of een gevulde pompoen. Een paar weken geleden zat er een patisson in mijn Boerschappenpakket. Ik vond ‘m wat waterig, maar die vulling maakte het he-le-maal goed.

Het kost wat tijd, maar dan heb je ook wat. En het zag er prachtig uit.

Blogposts

Natuurlijk zag ik ook weer allerlei toffe blogposts voorbij komen.

De prijs voor het beste slechte dateverhaal van deze maand gaat bijvoorbeeld naar Iris van Studiyosephine. Gedeelde smart is halve smart! Al heb ik in september volgens mij maar één date gehad en die was lang niet zo slecht.

Irene van Tussen Mars en Jupiter schreef een grappige-doch-serieuze blogpost over haar okselhaar.

En door een artikel op Hetkanwel.nl – “Als je nu naar het zuiden van Italië verhuist, krijg je 25.000 euro” – sloeg mijn fantasie (weer maar eens) op hol. Ik zag mezelf al helemaal emigreren naar Zuid-Italië, om daar een bed & breakfast / bakkerijtje te beginnen. En dat de buurman dan toevallig erg behulpzaam én vrijgezel blijkt te zijn. En prachtige blauwe ogen heeft. Uiteraard.

Wat voor toffe dingetjes heb jij de laatste tijd meegemaakt / gezien / … ?

8 Comments

  1. Oeps, ik heb call me by your name ook nog niet gezien – maar thanks voor de tip dat hij op Netflix staat! Blogtips vind ik ook altijd leuk. En dat fantaseren over zo’n verhuis naar Italië begrijp ik helemaal haha. Ik kan zoiets lezen en dan de rest van de dag mijn emigratie plannen in mijn hoofd. Soms gaat dat zo ver dat ik effectief Google naar “emigreren Italië” en de volgende dag ben ik dat dus alweer straal vergeten.

    1. Dat zou kunnen, dat die boxershort ergens van de lijn is gewaaid. Maar nu lag ‘ie in de middenberm, niet eens pal naast een tuin ofzo. En we hadden geen zin om in de buurt te vragen wie er een onderbroek kwijt is. 😉

    1. Hahaha, nee die film heb ik (nog) niet gezien, maar de trailer wel! En die schoot ook door mijn hoofd toen ik het Italië-scenario opschreef. 😛 Dus misschien moet ik Fall Inn Love toch maar eens bekijken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *