Ja lieverds, het is zover. Na ongeveer tien maanden werk zoeken – en een paar klusjes tussendoor – heb ik vanaf vandaag officieel weer een baan!

Nét voordat ik de bodem van mijn spaarrekening bereikte. *pfieuw*

Natuurlijk ben ik blij. Blij dat ik een baan heb gevonden die er op papier leuk uitziet. (Waarschijnlijk is het dat ook, maar dat kan ik nu nog niet met zekerheid zeggen.) Blij dat ik voorlopig niet meer hoef te solliciteren. Blij dat ik eindelijk weer meedoe. (Werkloos zijn is toch een beetje alsof je langs de zijlijn van het leven staat.) En blij dat er straks weer regelmatig geld op mijn rekening verschijnt.

Maar het voelt ook een tikje onwerkelijk, benauwend en – als ik heel eerlijk ben – niet goed.

Vooral dat laatste baart me zorgen. Na zo lang zonder werk gezeten te hebben is het niet meer dan logisch dat ik het spannend vind om weer aan de slag te gaan, en dat ik aan het idee moet wennen. Maar als het niet goed voelt… Komt het dan wel goed?

Het gekke is dat ik heel zeker weet dat ik deze baan graag wou hebben. Anders had de sollicitatieprocedure me niet zoveel kunnen schelen. Maar nu was ik ontzettend zenuwachtig tijdens de sollicitatiegesprekken, en ik heb met plezier aan de opdracht voor de tweede sollicitatieronde gewerkt. Dat zijn positieve signalen. Toch? Dus waar komt dan nu opeens die weerstand vandaan?

Voelt het als een verkeerde keuze omdat ik het wel wil, maar niet denk te kunnen? Of omdat ik het wel kan, maar eigenlijk niet wil? Of een combinatie van die twee?

Laatst droomde ik dat ik een hele heftige bloedneus had. Ik heb niet vaak van dat soort absurde dromen, of ik onthoud ze zelden, maar als me dat lukt dan zoek ik graag de betekenis op. Blijkbaar betekent een bloedneus dat je jezelf losmaakt van oude, negatieve overtuigingen (…) of dat je een verkeerde keuze gemaakt hebt (…).

Zelfs mijn onderbewustzijn twijfelt dus.

Hoe dan ook, mijn handtekening staat inmiddels onder het contract. Ik ga het gewoon proberen. En dan merken we vanzelf wel wat er scheelt. Als er iets scheelt.

Ik hoop van niet. Ik hoop echt van niet.

11 Comments

  1. Gefeliciteerd met je nieuwe baan! Sowieso heel erg fijn dat je na een periode van werk zoeken nu iets hebt gevonden en dat je plezier beleefde aan de proefopdracht. Dat is natuurlijk een goed teken!
    Ik snap je twijfels wel. Ik denk dat dat altijd wel bij een nieuwe baan om de hoek komt kijken. Toen ik aan mijn huidige baan begon, had ik die twijfels ook wel. Zou het wel echt leuk genoeg zijn om mijn vaste contract voor op te zeggen? Uiteindelijk ben ik blij dat ik het toch heb gedaan.
    Ik duim met je mee dat het goed uitpakt en dat je na een paar maanden blij bent met deze nieuwe uitdaging.

  2. Wat fijn dat je een nieuwe baan hebt (ondanks de twijfels)! Ik denk dat die twijfels ook heel normaal zijn en er een beetje bijhoren. Ik vond het ook heel lastig om een geschikte baan te vinden en had ook echt wel die twijfels vooraf. Ik herinnerde me er dan aan dat ik eigenlijk niks te verliezen had. Je kunt altijd weer stoppen en verder zoeken als het toch geen match blijkt te zijn.

  3. Gefeliciteerd met je nieuwe baan! Hopelijk is het gewoon de spanning en voel je al snel bevestiging dat je de juiste keuze hebt gemaakt. Het scheelt denk al als je straks iedereen kent en in grote lijnen weet wat je taken zijn. De eerste werkdagrn zijn gewoon best spannend. Succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *