Mijn dagelijks leven bestaat tegenwoordig uit drie soorten momenten. Die noem ik bij deze de soepzooi-, poets-, en watermomenten.

  1. Soepzooimomenten: waarop ik er een ongelooflijke bende van maak (omdat ik zo neerslachtig of moe ben dat ik niet anders kan dan er een ongelooflijke bende van maken);
  2. Poetsmomenten: waarop ik de soepzooi probeer te verwerken (op een praktische stoffer-en-blik manier, óf met behulp van de psycholoog);
  3. Watermomenten: neutrale momenten, die niet bijdragen aan het zootje,  maar het ook niet minder maken.

De verhouding tussen die momenten verschilt van dag tot dag, maar ligt meestal zo rond de 50-30-20, denk ik. De afgelopen weken voelde het soms stukken zwaarder, 70-10-20, maar sinds ik op mijn werk een paar flinke stappen terug mocht/moest doen, ervaar ik meer rust en ruimte. (Tegelijkertijd voelt het vreselijk beschamend – huh, ik moet deze opdracht toch aankunnen?! – maar blijkbaar werkt het zo niet.)

Het zijn gek genoeg vooral de watermomenten die mij bijblijven. Waarschijnlijk omdat ik de soepzooimomenten het liefst zo snel mogelijk vergeet – heb ik nou net serieus mijn fiets uit de achtertuin gehaald, en mijn fietstas daar laten staan?! – en mijn aandacht tijdens de poetsmomenten volledig in beslag genomen wordt door het hier en nu. Dan moet er gewerkt worden, punt uit. Tussen die momenten door, tussen “geen zin” en “geen tijd”, vormen de watermomenten belangrijke rustpunten.

En dan niet op z’n Trumps – als je “water moment” intikt op Google, krijg je vooral Donald Trump te zien, die zelfs de meest basale activiteiten tot ronduit gênante momenten weet te vervormen – maar op een fijne, relaxte, ‘nu-even-niet’ manier.

Dat kan trouwens met water, maar ook prima zonder. Al gaan water en watermomenten uiteraard wel goed samen. (De stortdouche bij het zwembad. <3 )

Voorbeelden van watermomenten:

  • Ik heb deze week (weer) een boek uitgelezen: “Well, That Escalated Quickly” van Franchesca Ramsey! En er stonden zoveel wetenswaardigheden in dat ik er op korte termijn méér over wil schrijven.
  • Het wekelijkse uurtje Zumba! Heel fijn om weer terug te zijn, nog fijner om weer nieuwe nummers te ontdekken.
  • De reis die ik van de zomer ga maken, krijgt langzaam maar zeker meer vorm. Met de nadruk op “langzaam”: deze keer boek ik niet alle tickets en overnachtingen in één keer, maar alles op zijn tijd.
  • Ik doe al langer aan yoga, maar nu heb ik eindelijk een routine gevonden die van begin tot eind goed voelt. Met “goed” bedoel ik niet zozeer aangenaam – sommige houdingen zijn allesbehalve comfortabel voor mij – maar wel een goede balans tussen uitdagend en ontspannend.

Fijne tegenhangers voor de soepzooi- en poetsmomenten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *