In de trein

Niet de jongen voorbij de deural vraag ik me af wat hij leestniet de man links van mijwat hij doet zie ik nietook niet de vriend die naast hem staaten zich boven ons verheftmaar de grauwe man naast de wcdie zittend op de grondeen biertje drinktik zie plots dat wij allebeihetzelfde horloge dragen – mijn imitatio van “In het park” (K. Schippers)

Dag 1 – Ik ben los!

Jaaaa, ik ben los! Gisterenochtend rond 8 uur vertrokken uit Breda. Eigenlijk had ik ook de trein van een half uur later kunnen hebben, maar drie kwartier overstaptijd leek mij toch een stuk aangenamer dan één kwartier. Wat volgens mij aantoont dat ik nu wijzer ben dan vier jaar geleden… (Uhuh.) Niet alleen het verschil met vier jaar geleden is groot, ook het verschil met de …

Quote V

De trein blijft een weg door mijn leven banen. Maar een trein vergeef je veel, omdat het een trein is. In tegenstelling tot een auto rijdt hij langs de achterkant van de wereld. De geklasseerde huizen van de stationsbuurt blijken halve krotten te zijn. Maar die puinhoop krijg je pas te zien vanaf het spoor.

— uit het boek “De Helaasheid der Dingen”, door Dimitri Verhulst

Vierkante wielen

Afgelopen week heb ik de CREA-zomercursus “Column schrijven” gevolgd. Mijn derde en laatste column heette “Vierkante wielen”, en die column heb ik – in gepolijste vorm – hieronder geplaatst. Met een sneltreinvaart dendert hij onmiskenbaar op ons af: de herfst. De dagen worden korter, verlofdagen raken op, en in de media verschijnen ineens die vier korte woordjes: blaadjes op het spoor. Elk jaar opnieuw zorgt de …