Erasmus+ schrijfwedstrijd

Nieuw land, nieuwe baan, nieuwe stad, nieuw (tijdelijk) onderkomen… Redenen genoeg om hier nieuwe berichten te plaatsen, maar ‘veranderen’ en ‘schrijven’ is als water en vuur. Bar slechte combinatie. Gelukkig heb ik wél de tijd gevonden om mee te doen aan de jaarlijkse Erasmus+ “Europeans Involved” schrijfwedstrijd. (Erasmus+ is het Europese subsidieprogramma dat onder andere EVS-projecten mogelijk maakt.) Dit jaar heeft als onderwerp “My Special Person …

Hoge bergen, diepe dalen…

Een paar maanden geleden wist ik al dat januari intens zou worden – nogal wiedes – maar dat het zo heftig zou worden… Alsof iets gedacht heeft: “Januari wordt sowieso een hectische maand, dus ik zal de boel eens goed opschudden. Laten we er iets onvergetelijks van maken.” Dat deze maand ook in positieve zin onvergetelijk zou zijn, had ik al helemaal niet verwacht. Op mijn …

Beste Agnieszka,

Bij deze wil ik je bedanken. Bedankt voor de feestjes op zaterdagmiddag. Ze zijn stuk voor stuk geweldig, zelfs in januari. En je gaat zó tekeer, dat mijn misstappen niet opvallen. Bedankt dat je geen woord zegt, want ik zou je waarschijnlijk niet verstaan – en me dom en doof voelen – als je dat wel zou doen. (En waarom zou je überhaupt praten, als je …

2016

De laatste dag van het jaar: de hoogste tijd voor goede voornemens! Niet dat ik ze allemaal na zal leven – dat is me in 2015 ook niet gelukt – maar het kan geen kwaad om even achterom te kijken en vervolgens te bedenken hoe ik 2016 in wil vullen. Deze keer neem ik mezelf niet voor om elke week iets op mijn weblog te plaatsen. …

Het Meisje met de Zijden String

“Waarom denken mannen toch altijd dat vrouwen het makkelijk hebben, als het op flirten aankomt?” vroeg Chiara. We zaten in mijn slaapkamer, met zijn drietjes, en hadden – zoals wel vaker – een diepgaand gesprek over mannen, vrouwen en het spel der liefde. “Bovendien,” zo sloot ze haar betoog af, “hebben we hier meer concurrentie dan in ons eigen land”. Ik schreef al eerder dat de …

Primeurs

Mijn 2015 zit boordevol primeurs. Echt, ik kan geen enkel jaar bedenken waarin er méér veranderd is. En dat voelt goed, al is het soms ook hartstikke vermoeiend. Een aanzienlijk deel van die primeurs vindt namelijk plaats na zonsondergang. ‘Een nacht overslaan’, bijvoorbeeld. Of wat te denken van deze: ‘Met zijn tweetjes twee flessen wijn wegtikken en dan nog gaan stappen’. Een fantastisch idee, niet? ‘In …

Land nr. 18

Tot nu toe ben ik in zeventien landen geweest. Zeventien, waarvan acht voor het eerst in de afgelopen drie jaar. Kroatië is het laatste land op mijn lijstje, nummer 17. Toegevoegd in september 2014 – meer dan een jaar geleden… Noem me verwend, of verslaafd, maar ik vind dat te lang geleden. Dus toen ik een paar weken geleden de vraag kreeg of ik een cursus …

Hereniging

Eind augustus, begin september waren mijn ouders tien dagen in Polen. Tien dagen om samen te zijn en bij te kletsen, terwijl we ondertussen de goedgeïnformeerde toerist uithingen. Hun bezoek zorgde ook voor een ander soort herenigingen. Zo beschik ik nu over een kaasschaaf, een pak hagelslag, een grote pot pindakaas, een boel stroopwafels, een stapeltje herfstkleren én – lest best – mijn fototoestel! Gedurende die tien …

arm aber sexy

Vrijdagmiddag na het werk hadden mijn kamergenootje en ik afgesproken met een Poolse jongeman, op de parkeerplaats van de Lidl, in een buitenwijk van Wrocław. Niet voor louche zaakjes, maar voor een goedkope rit naar Berlijn, via BlaBlaCar. Gewoon, omdat het kan. (En om Martin, een vriend van Zorica, op te zoeken.) Drie uur later en 40 złoty armer – circa 10 euro, per persoon – …