Funemployment?

Nog maar anderhalve week tot het einde van mijn huidige baan en het begin van mijn vakantie / funemployment (een samentrekking van “fun” – plezier – en “unemployment” – werkeloosheid). Heb ik er zin in? Ja, verschrikkelijk! 😀 Vind ik het eng? Ja, verschrikkelijk…. Met dat laatste doel ik niet zozeer op de reis, want die wordt vast onwijs gaaf. Nee, waar ik tegenop zie is die volstrekt onduidelijke …

Mijn koffer-capsule (10 kledingstukken, 25+ combinaties)

Over iets meer dan drie weken ben ik een maand weg! Dat gaat gepaard met een hoop vragen. Kan ik het nog wel, alleen reizen? (De laatste keer was in 2014…) Klopt mijn begroting? Ga ik het (financieel gezien) redden? Is het wel verstandig om zo lang op reis te gaan, zonder vooruitzicht op een nieuwe baan? En zonder therapie? Plus natuurlijk die ene, ongelooflijk belangrijke …

Over (on)mogelijkheden en beperkingen

Nog even over die quote van vorige week. “Het lijkt altijd onmogelijk tot het gedaan wordt”. Daar wil ik graag wat dieper op ingaan. (Mocht Nelson Mandela nog geen held van me geweest zijn, dan was ‘ie het nu.) Omdat ik werk aan de uitvoering van het VN-verdrag voor de Rechten van Mensen met een Beperking, kom ik de laatste tijd iets te veel verhalen tegen …

De volgende stap

Soms zie ik mijn leven als één groot vraagteken. Daar klopt eigenlijk niet zoveel van: ik denk dat vooral. Maar ook in mijn leven komen patronen voor, constante factoren, en dingen die ik altijd al leuk gevonden heb.

Nuttig met Aangenaam

Bijna iedere week sta ik op zaterdag- of zondagochtend om kwart voor negen in de sportschool, voor een uurtje regelrecht afzien BodyPump. Dat gaat als volgt: om half acht vervloek ik mijn wekker, en een uur later zit ik vol trots op mijn fiets. “Kijk mij eens goed bezig zijn!” Rond tien voor negen loop ik de sportzaal binnen in de hoop dat mijn vaste plek, …

2016

De laatste dag van het jaar: de hoogste tijd voor goede voornemens! Niet dat ik ze allemaal na zal leven – dat is me in 2015 ook niet gelukt – maar het kan geen kwaad om even achterom te kijken en vervolgens te bedenken hoe ik 2016 in wil vullen. Deze keer neem ik mezelf niet voor om elke week iets op mijn weblog te plaatsen. …

Wiktor

Er zitten drie kinderen in mijn hart. Minstens drie. Het kind in mijzelf mag natuurlijk niet vergeten worden, en sommige vrienden zullen voor mij altijd jong blijven, maar ik heb het nu niet over hen, of over mij. Ik heb het over twee Somalische zusjes, Suama en Siran, die ik in 2010 tijdens de vakantiedagen van Vluchtelingenwerk een paar dagen onder mijn hoede moest nemen, omdat hun …

Voor de klas

Ik heb een haat-liefdeverhouding met scholen. Aan de ene kant vind ik het fantastische plekken: je kunt er een hoop kennis opdoen en dat wordt dan ook nog eens beloond met punten. Geweldig! Als ik ergens kan uitblinken, dan is het wel op zo’n plek… Maar helaas heb ik ook veel nare herinneringen aan mijn schooltijd. Mishandeling, angst, eenzaamheid… Als ik ergens flink beschadigd ben, dan …

2015

Mijn goede voornemens voor dit jaar: (1) Elke week iets op mijn blog plaatsen! Ahem… Dat begint al goed. Maar vinden jullie ook niet dat 2015 pas echt begint in de tweede week van januari? Als alle oliebollen op zijn, en de kerstbomen verdwenen? Trouwens, wat mij betreft slaan we januari volgend jaar helemaal over. Januari is de maandag van het jaar: een koude, grijze, trage …