Hoe ‘Random Acts of Kindness’ mij iets leerden over de realiteit

Mijn laatste Random Acts of Kindness waren eigenlijk helemaal niet zo willekeurig.

Een blogpost hoort namelijk maar één onderwerp te hebben. Dus als ik een bericht over cadeautjes kopen schrijf, dan moet daar eigenlijk een soortgelijke RAK bij. Een andere RAK zou een hoop vragen oproepen, en de tekst een stuk langer maken.

Daar komt nog eens bij dat ik mijn blogposts, tijdens deze 40 Dagen Bloggen, ruim van tevoren inplan.

Van dat “random” gehalte blijft dus verdomd weinig over.

Terwijl dáár nou juist een bepaalde charme van uitgaat. Van het zomaar iets vriendelijks doen. Niet met voorbedachte rade.

En dus liet ik vandaag het toeval bepalen welke RAK ik uit moet voeren.

Random Act of Kindness: Glimlach naar alle mensen die je op straat tegenkomt.

In mijn hoofd zag dat er heel leuk uit. Een paar vrolijke ritjes op de fiets. Verraste blikken. Mensen die spontaan terug lachen. Zonnetje erbij. Dat idee.

In werkelijkheid waait het zo hard, dat het me moeite kost om te glimlachen. Mijn gezicht schiet voortdurend in een “fuck, wat is het koud”-grimas. En om zo min mogelijk wind te vangen, kijk ik liever naar beneden dan recht vooruit.

De mensen die ik onderweg tegenkom, hebben natuurlijk ook last van het weer. De vriendelijke blikken die ik (desondanks) weet te produceren, worden lang niet altijd opgemerkt.

Tsja. Op goed geluk iets doen, valt soms wat minder goed uit. En niets is zo “random” als de realiteit.

Vandaar dat de komende Random Acts of Kindness soms wat meer, en soms wat minder willekeurig zullen zijn. Ik vind het belangrijker om de uitdaging vol te houden. Vriendelijk te zijn. En een beetje realistisch te blijven.

Waarom ik 40 dagen ga vullen met blogposts en vriendelijkheid

De vastentijd is begonnen!

Normaal gezien heb ik daar niet veel mee, maar dit jaar ga ik het anders aanpakken.

Dit jaar doe ik mee aan de 40 Dagen Bloggen Challenge van Kathleen. Wat dat inhoudt? Veertig dagen bloggen natuurlijk. 🙂 Met maar zes verlofdagen.

Om te voorkomen dat ik van nu tot aan Pasen als een soort kluizenaar aan mijn laptop vastgeplakt zit – dat risico is, werkeloos en single, sowieso aanwezig – wil ik die uitdaging combineren met 40 dagen Random Acts of Kindness.

Random watte? Een Random Act of Kindness (of RAK) is een willekeurig, klein gebaar waarmee je de mensen om je heen – en jezelf – een glimlach kunt bezorgen.

Of meer! Onderschat nooit wat een RAK voor iemand kan betekenen. En voor jezelf.

(Het hoort waarschijnlijk niet, maarreh, mag ik stiekem-niet-zo-stiekem hopen dat het mijn eigen leven ook positief beïnvloedt?)

Random Act of Kindness: Neem de moeite om elk gesprek dat je vandaag hebt, op een positieve manier te beginnen.

De RAK van vandaag leverde in elk geval één blije kassière op. En een oefening in vriendelijk-blijven-ondanks-dat-je-je-fietssleutel-kwijt-bent. (Die is nog steeds kwijt. Zucht.)

Maar ook, voor het eerst, een reactie op mijn blog van een andere blogger! 😀

Toeval? Geen toeval? Ik zou ’t niet weten.

Het belooft in elk geval een interessante periode te worden.

Afbeelding: “Smile” door Vetto, licentie CC BY-NC-SA 2.0